maandag 22 december 2008
donderdag 4 december 2008
woensdag 3 december 2008
woensdag 26 november 2008
We werken naarstig
Ondertussen zit Igloo al 2 weken bij ons en elke dag gaat het wat beter.
Vorige week was het even moeilijk voor ons, Igloo maakte ons elke nacht wakker om 3-4u 's morgens, grgrhrgrgbjerj dat was het gevoel van de week daardoor. Die maandag wilde hij ook absoluut niet oefenen. Hij ging gewoon op zijn matje liggen! Ik denk dat hij reuzehonger had, want 's morgens had hij niet willen eten en toen had hij nog niet gegeten.
Woendag gingen we nar het grote park om hem 's los te laten, dolle pret voor hem, leuk voor ons allebei. Het zonnetje scheen en door de bladeren op de grond woelen was wel the max! In de namiddag probeerden we de nieuwe kooi uit voor in de auto. Een grote teleurstelling: 5 cm te groot voor mijn koffer, met zetels plat was het niet stabiel genoeg. Gevolg: de kooi bewoog op een gegeven moment zo erg dat ze omviel en ik me zo verschoot dat ik bijna botste tegen mijn voorligger (niets nieuws onder de zon, hoor ik al sommigen denken....)
Vrijdag nieuwe kooi gekregen: te klein! Hij heeft er twee keer in willen gaan en daarna gedaan, dus... terug gewoon in de koffer, want het net fixeren lukt niet. Nochtans is mijn lieve superauto mijn trouwste en betrouwbaarste gezel!
Zondag gingen we naar de schoonouders, ondertussen had het al zaterdag even gesneeuwd. Ik liet Igloo terug los, MAAR de combinatie met de poezen was niet geslaagd! Dat doen we maar niet meer voorlopig.
De oefensessies verlopen wel heel goed elke keer: wekker, timer, deurbel, telefoon, het lukt allemaal maar enkel met de pieper erbij, dus nog werk aan de winkel.
Donderdag was ik even in de les Dovencultuur om Igloo voor te stellen en het princpe uit te leggen, ze leken wel wat onder de indruk, later op het jaar zal ik nog eens de vorderingen vertellen ;-)
Vorige week was het even moeilijk voor ons, Igloo maakte ons elke nacht wakker om 3-4u 's morgens, grgrhrgrgbjerj dat was het gevoel van de week daardoor. Die maandag wilde hij ook absoluut niet oefenen. Hij ging gewoon op zijn matje liggen! Ik denk dat hij reuzehonger had, want 's morgens had hij niet willen eten en toen had hij nog niet gegeten.
Woendag gingen we nar het grote park om hem 's los te laten, dolle pret voor hem, leuk voor ons allebei. Het zonnetje scheen en door de bladeren op de grond woelen was wel the max! In de namiddag probeerden we de nieuwe kooi uit voor in de auto. Een grote teleurstelling: 5 cm te groot voor mijn koffer, met zetels plat was het niet stabiel genoeg. Gevolg: de kooi bewoog op een gegeven moment zo erg dat ze omviel en ik me zo verschoot dat ik bijna botste tegen mijn voorligger (niets nieuws onder de zon, hoor ik al sommigen denken....)
Vrijdag nieuwe kooi gekregen: te klein! Hij heeft er twee keer in willen gaan en daarna gedaan, dus... terug gewoon in de koffer, want het net fixeren lukt niet. Nochtans is mijn lieve superauto mijn trouwste en betrouwbaarste gezel!
Zondag gingen we naar de schoonouders, ondertussen had het al zaterdag even gesneeuwd. Ik liet Igloo terug los, MAAR de combinatie met de poezen was niet geslaagd! Dat doen we maar niet meer voorlopig.
De oefensessies verlopen wel heel goed elke keer: wekker, timer, deurbel, telefoon, het lukt allemaal maar enkel met de pieper erbij, dus nog werk aan de winkel.
Donderdag was ik even in de les Dovencultuur om Igloo voor te stellen en het princpe uit te leggen, ze leken wel wat onder de indruk, later op het jaar zal ik nog eens de vorderingen vertellen ;-)
zondag 16 november 2008
Wow!
Gisteravond had ik de wekker gezet, maar ik was vergeten dat ik het trilkussen uit de wekker getrokken had om te oefenen met Igloo op de wekker. Dus vanmorgen om 7u komt hij mij al wakker maken, maar ik wilde zo vroeg niet op en de wekker stond op 8u, dus ik: Ga naar je plekje! Ik val terug in slaap en om 8u wekker: flits en bel (ik hoorde de bel natuurlijk niet en zag enkel de flits (hetgeen niet goed is voor je ogen trouwens). En Igloo kwam eraan en sprong op me om me te wekken en ik had de snoezer opgezet dus nog wat blijven liggen en telkens als die afging, kwam Igloo af om terug te springen. Ik was echt wel blij dat hij zo reageerde! Nu nog iets vinden om die flits weg te werken ;-)
Hearing dogs for the Deaf: what is this?
Man’s (and Woman’s) Best Friend, Hearing Dogs alert their owners to everyday sounds that persons with hearing loss cannot hear. The simple act of knowing when someone knocks on the door or approaches, or awareness of various alarms sounding, fosters heightened freedom and self–confidence among persons with hearing loss. Many breeds can be trained as hearing dogs, legally recognized as Assistance or Service Dogs. This status allows the dogs to travel anywhere with their owner.
Function
Hearing dogs generally alert their deaf or hard of hearing owners to sounds that signal danger or a call for attention. In public, this could be a siren, car horns, emergency vehicles or even someone calling to the dog’s owner. At home, the dog can alert owners to fire and smoke alarms, doorbells or a knock at the door, babies crying or even a stove timer.
Identification
Service dogs are generally allowed anywhere that the general public is permitted. Privately owned businesses that serve the public, such as restaurants, hotels, retail stores, taxicabs, theaters, concert halls, and sports facilities, are prohibited from discriminating against individuals with disabilities. These businesses have to allow people with disabilities to bring their service animals onto business premises in whatever areas customers are generally allowed.
This does not mean that your dog can stay if it creates a nuisance. Obviously, if you go into a theater and your dog disrupts the show by continually barking, it is reasonable that you will be asked to take your dog outside.
If you enter a business and are told that you cannot bring your dog inside, you only need to say that you have a disability and that this is your service dog. A business can demand that you prove that your dog is “certified” as a service dog. He needs to wear his cap.
Training
Training hearing dogs takes several months, usually first at a training center for the dog, then in conjunction with its new owner. Each dog must be schooled in obedience, learning basic commands like “heel,” “sit,” “down,” and “stay.” By the time training is finished, dogs often know more than 100 commands. The animals must learn to be pleasant house pets, as well as to carry out their role as a service animal. Another major area in training dogs is socialization, so they can behave properly in public places. Then, of course, the dogs must be trained to recognize and respond to a variety of sounds.
Man’s (and Woman’s) Best Friend, Hearing Dogs alert their owners to everyday sounds that persons with hearing loss cannot hear. The simple act of knowing when someone knocks on the door or approaches, or awareness of various alarms sounding, fosters heightened freedom and self–confidence among persons with hearing loss. Many breeds can be trained as hearing dogs, legally recognized as Assistance or Service Dogs. This status allows the dogs to travel anywhere with their owner.
Function
Hearing dogs generally alert their deaf or hard of hearing owners to sounds that signal danger or a call for attention. In public, this could be a siren, car horns, emergency vehicles or even someone calling to the dog’s owner. At home, the dog can alert owners to fire and smoke alarms, doorbells or a knock at the door, babies crying or even a stove timer.
Identification
Service dogs are generally allowed anywhere that the general public is permitted. Privately owned businesses that serve the public, such as restaurants, hotels, retail stores, taxicabs, theaters, concert halls, and sports facilities, are prohibited from discriminating against individuals with disabilities. These businesses have to allow people with disabilities to bring their service animals onto business premises in whatever areas customers are generally allowed.
This does not mean that your dog can stay if it creates a nuisance. Obviously, if you go into a theater and your dog disrupts the show by continually barking, it is reasonable that you will be asked to take your dog outside.
If you enter a business and are told that you cannot bring your dog inside, you only need to say that you have a disability and that this is your service dog. A business can demand that you prove that your dog is “certified” as a service dog. He needs to wear his cap.
Training
Training hearing dogs takes several months, usually first at a training center for the dog, then in conjunction with its new owner. Each dog must be schooled in obedience, learning basic commands like “heel,” “sit,” “down,” and “stay.” By the time training is finished, dogs often know more than 100 commands. The animals must learn to be pleasant house pets, as well as to carry out their role as a service animal. Another major area in training dogs is socialization, so they can behave properly in public places. Then, of course, the dogs must be trained to recognize and respond to a variety of sounds.
Abonneren op:
Posts (Atom)
